Prolog

"You're lovin' on the psychopath sitting next to you
You're lovin' on the murderer sitting next to you
You'll think, how'd I get here, sitting next to you?
But after all I've said
please don't forget..."

Kim jestem? Nadzwyczajną dziewczyną. Co czyni mnie nadzwyczajną? Moje zdolności? Co to za zdolności? Czytanie w myślach, umiejętność sprawiania komuś bólu i co najważniejsze na kilka minut jestem w stanie zawładnąć myślami cudzej osoby...

Moje imię brzmi  Lucy Smith. Mam 13 lat, w listopadzie skończę 14 lat. Od około siedmiu lat mieszkam w sierocińcu. Dom dziecka to okropne miejsce. Dzieciaki wciąż płaczą i zawracają starszym głowę, chłopcy w wieku 16 lat wciąż się biją i przeklinają, a dziewczyny cały czas wrzeszczą na siebie nawzajem. To jakaś patola. Obecnie w sierocińcu nie ma nikogo w moim wieku. Są albo starsze osoby, albo dużo młodsze. Próbowałam się z kims zaprzyjaźnić, ale każdy nadaje na innych fajach. Ja jestem spokojna, zamknięta w sobie i dziwna...? Dziwna jestem przez moje nadprzyrodzone zdolności, potrafie robić rzeczy, których każde normalne dziecko nie umie...



Mam nadzieję, że podobał wam się prolog. To mój powrót na blogera. Mam nadzieję, że będziecie śledzić tego bloga. Rozdział 1 pojawi się za tydzień w sobote. Pozdrawiam serdecznie!